Η έντονη μυρωδιά στα παπούτσια είναι ένα συχνό πρόβλημα, ιδιαίτερα τους ζεστούς μήνες, κατά τη διάρκεια της άσκησης ή όταν τα πόδια παραμένουν πολλές ώρες κλεισμένα σε κλειστά παπούτσια. Η εφίδρωση των ποδιών μεταφέρεται στο εσωτερικό των υποδημάτων και δημιουργεί το κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη μικροοργανισμών που ευθύνονται για τις δυσάρεστες οσμές.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Πέθανε 13χρονος από τυρί μολυσμένο με E. coli – βρισκόταν σε κώμα 9 χρόνια
Ο ιδρώτας από μόνος του δεν έχει έντονη μυρωδιά. Όταν όμως παραμένει σε ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον, όπως το εσωτερικό ενός παπουτσιού, τα βακτήρια που υπάρχουν φυσιολογικά στο δέρμα διασπούν τα συστατικά του ιδρώτα. Κατά τη διαδικασία αυτή παράγονται ουσίες με χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή, η οποία παραμένει στα υλικά του παπουτσιού ακόμη και μετά το πλύσιμο των ποδιών.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Κόκκινος συναγερμός για τον Ιό του Δυτικού Νείλου στην Αττική: 23 νέα κρούσματα σε μία εβδομάδα και 6 νεκροί (πίνακες)
Τα αθλητικά παπούτσια και τα sneakers είναι από τα πιο συνηθισμένα υποδήματα που εμφανίζουν πρόβλημα οσμής, καθώς χρησιμοποιούνται συχνά για πολλές ώρες και συγκρατούν θερμότητα και υγρασία. Σε αρκετές περιπτώσεις, το πλύσιμο μπορεί να βοηθήσει. Όσα παπούτσια επιτρέπεται να πλυθούν στο πλυντήριο, όπως πολλά υφασμάτινα αθλητικά, καλό είναι να τοποθετούνται σε ειδικό δίχτυ πλυσίματος, να πλένονται σε χαμηλή θερμοκρασία, περίπου στους 30 βαθμούς Κελσίου, χωρίς μαλακτικό και χωρίς έντονο στύψιμο. Μετά το πλύσιμο χρειάζεται πολύ καλό στέγνωμα, καθώς η παρατεταμένη υγρασία μπορεί να ενισχύσει ξανά την ανάπτυξη βακτηρίων. Τα δερμάτινα παπούτσια, ωστόσο, δεν πρέπει να μπαίνουν στο πλυντήριο, γιατί μπορεί να καταστραφεί το υλικό τους.
Πριν καταφύγει κάποιος σε ειδικά σπρέι κατά των οσμών, υπάρχουν ορισμένες απλές λύσεις που χρησιμοποιούνται ευρέως στο σπίτι. Το μαγειρικό σόδα ή το διττανθρακικό νάτριο (σόδα φαγητού) μπορεί να βοηθήσει στην απορρόφηση της υγρασίας και στη μείωση των οσμών. Μια μικρή ποσότητα μέσα στο παπούτσι, η οποία αφήνεται να δράσει κατά τη διάρκεια της νύχτας και απομακρύνεται την επόμενη ημέρα, μπορεί να βελτιώσει αισθητά την κατάσταση.
Ένα ακόμη γνωστό τέχνασμα είναι η χρήση φλούδων από λεμόνι ή πορτοκάλι. Τα αιθέρια έλαια των εσπεριδοειδών προσφέρουν μια πιο ευχάριστη μυρωδιά και μπορούν να καλύψουν μέρος της δυσάρεστης οσμής. Ωστόσο, δεν εξαλείφουν την αιτία του προβλήματος, καθώς δεν απομακρύνουν τα βακτήρια ή την υγρασία που έχει συσσωρευτεί στο παπούτσι.
Η χαμηλή θερμοκρασία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως προσωρινή λύση. Αν το υλικό του παπουτσιού το επιτρέπει, μπορεί να τοποθετηθεί σε σακούλα κατάψυξης και να παραμείνει στην κατάψυξη για περίπου ένα εικοσιτετράωρο. Το κρύο περιορίζει τη δραστηριότητα των μικροοργανισμών που συμβάλλουν στην παραγωγή οσμών. Η μέθοδος αυτή όμως δεν αποτελεί μόνιμη λύση και το πρόβλημα μπορεί να επανέλθει αν συνεχιστεί η συσσώρευση ιδρώτα και υγρασίας.
Η πρόληψη παραμένει το πιο αποτελεσματικό μέτρο. Η καθημερινή αλλαγή καλτσών, το καλό στέγνωμα των ποδιών μετά το πλύσιμο και η αποφυγή χρήσης του ίδιου ζευγαριού παπουτσιών κάθε ημέρα βοηθούν σημαντικά. Τα παπούτσια χρειάζονται χρόνο για να αεριστούν και να απομακρύνουν την υγρασία τους, γι’ αυτό είναι χρήσιμο να παραμένουν σε καλά αεριζόμενο χώρο μετά τη χρήση.
Σημαντικό ρόλο παίζει και το υλικό κατασκευής. Τα παπούτσια από φυσικά υλικά, όπως το δέρμα, επιτρέπουν συνήθως καλύτερη αναπνοή του ποδιού σε σχέση με ορισμένα συνθετικά υλικά που παγιδεύουν περισσότερη θερμότητα και υγρασία. Επίσης, οι αφαιρούμενοι πάτοι διευκολύνουν το στέγνωμα και τον καθαρισμό.
Για όσους ιδρώνουν περισσότερο στα πόδια, η διατήρηση της ξηρότητας είναι το κλειδί. Η χρήση ξύλινων καλαποδιών μπορεί να βοηθήσει, καθώς απορροφούν μέρος της υγρασίας και διατηρούν το σχήμα των παπουτσιών. Εναλλακτικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί χαρτί στο εσωτερικό τους για να τραβήξει την υγρασία.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
