Ασκήσεις ετοιμότητας στις ΗΠΑ έδειξαν ότι τα ψηφιακά συστήματα από μόνα τους δεν αρκούν για τον γρήγορο εντοπισμό προβλημάτων στην εφοδιαστική αλυσίδα τροφίμων
Η ενίσχυση της ιχνηλασιμότητας τροφίμων αποτελεί μία από τις βασικές προτεραιότητες των αμερικανικών αρχών ασφάλειας τροφίμων, ιδιαίτερα μετά από περιστατικά ανακλήσεων και τροφιμογενών επιδημιών που ανέδειξαν τις δυσκολίες εντοπισμού της προέλευσης μολυσμένων προϊόντων. Ωστόσο, τα αποτελέσματα πρόσφατων ασκήσεων ετοιμότητας που πραγματοποιήθηκαν ενόψει της εφαρμογής του νέου Κανόνα Ιχνηλασιμότητας Τροφίμων του FDA έδειξαν ότι η επιτυχία ενός συστήματος δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την τεχνολογία που χρησιμοποιεί μια επιχείρηση. Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν με τη συμμετοχή επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικά στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας τροφίμων, από την παραγωγή και τη μεταποίηση έως τη διανομή και το λιανεμπόριο. Σκοπός ήταν να αξιολογηθεί πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά μπορούν να εντοπιστούν οι κινήσεις ενός προϊόντος όταν προκύπτει ανάγκη διερεύνησης ενός πιθανού περιστατικού ασφάλειας τροφίμων.
Παρότι πολλές επιχειρήσεις διαθέτουν πλέον σύγχρονα πληροφοριακά συστήματα, ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και εργαλεία αυτοματοποιημένης καταγραφής, οι ασκήσεις αποκάλυψαν ότι τα μεγαλύτερα προβλήματα εμφανίζονται όταν απαιτείται η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ διαφορετικών εταιρειών. Σε αρκετές περιπτώσεις, τα δεδομένα υπήρχαν, αλλά η πρόσβαση σε αυτά ή η μεταφορά τους από τον έναν κρίκο της αλυσίδας στον άλλο δεν ήταν αρκετά γρήγορη ώστε να υποστηρίξει μια άμεση αντίδραση σε περίπτωση κρίσης.
Η ανταλλαγή πληροφοριών αναδεικνύεται στο μεγαλύτερο εμπόδιο
Ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα των ασκήσεων ήταν ότι η συντονισμένη συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων αποτελεί προϋπόθεση για την αποτελεσματική λειτουργία της ιχνηλασιμότητας. Οι εταιρείες που είχαν αναπτύξει κοινές διαδικασίες επικοινωνίας και είχαν εκπαιδεύσει το προσωπικό τους να ανταποκρίνεται σε αιτήματα εντοπισμού προϊόντων κατάφεραν να ανταποκριθούν ταχύτερα από άλλες που διέθεταν πιο προηγμένα τεχνολογικά συστήματα αλλά λιγότερο οργανωμένες διαδικασίες συνεργασίας. Οι συμμετέχοντες διαπίστωσαν ότι συχνά οι πληροφορίες καταγράφονται με διαφορετικούς τρόπους από επιχείρηση σε επιχείρηση, δημιουργώντας δυσκολίες όταν χρειάζεται να συνδεθούν δεδομένα από διαφορετικές πηγές. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο όταν στην αλυσίδα συμμετέχουν πολλοί προμηθευτές, μεταφορείς και διανομείς, καθώς κάθε καθυστέρηση μπορεί να επηρεάσει την ταχύτητα διερεύνησης ενός περιστατικού. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι σε περίπτωση τροφιμογενούς επιδημίας, η ταχεία αναγνώριση της πηγής μόλυνσης μπορεί να περιορίσει σημαντικά τον αριθμό των καταναλωτών που εκτίθενται σε επικίνδυνα προϊόντα. Για τον λόγο αυτό, η αποτελεσματικότητα ενός συστήματος ιχνηλασιμότητας δεν μετριέται μόνο από την ύπαρξη δεδομένων αλλά και από την ικανότητα των επιχειρήσεων να τα μοιράζονται και να τα αξιοποιούν άμεσα.
