Για μερικούς μεσήλικες, η ποσότητα λίπους στο πάγκρεας, το συκώτι και την κοιλιά σχετίζεται με τον όγκο και τη λειτουργία του εγκεφάλου, σύμφωνα με μελέτη Rutgers Health.
Ο αντίκτυπος του κοιλιακού λίπους στην υγεία του εγκεφάλου και τη γνωστική λειτουργία είναι γενικά πιο έντονος σε μεσήλικες άνδρες με υψηλό κίνδυνο νόσου Αλτσχάιμερ σε αντίθεση με τις γυναίκες, σύμφωνα με ερευνητές στο Rutgers Health.
Σε μεσήλικες με οικογενειακό ιστορικό νόσου Αλτσχάιμερ, η ποσότητα λίπους στα κοιλιακά τους όργανα (πάγκρεας, συκώτι και κοιλιακό λίπος) σχετίζεται με τον όγκο του εγκεφάλου και τη γνωστική τους λειτουργία, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Obesity . Η μελέτη γράφτηκε από τον Sapir Golan Shekhtman, Ph.D. φοιτητής στο Κέντρο Νευροεπιστημών Joseph Sagol στο Ιατρικό Κέντρο Sheba στο Ισραήλ, και με επικεφαλής τον Michal Schnaider Beeri , διευθυντή του Ερευνητικού Κέντρου Alzheimer’s Herbert and Jacqueline Krieger Klein στο Rutgers Brain Health Institute. Η έρευνα, που διεξήχθη σε 204 υγιείς μεσήλικες απογόνους με άνοια Αλτσχάιμερ, διερεύνησε τις αποθήκες λίπους στο πάγκρεας, το ήπαρ και την κοιλιά που μετρήθηκαν με μαγνητική τομογραφία.
«Σε μεσήλικες άνδρες με υψηλό κίνδυνο νόσου Αλτσχάιμερ – αλλά όχι στις γυναίκες – το υψηλότερο παγκρεατικό λίπος συσχετίστηκε με χαμηλότερο γνωστικό και εγκεφαλικό όγκο, υποδηλώνοντας μια πιθανή σχέση φύλου μεταξύ του διακριτού κοιλιακού λίπους με την υγεία του εγκεφάλου», δήλωσε ο Beeri , ο οποίος είναι ο Ο Krieger Klein προικισμένος ως Πρόεδρος στην Έρευνα Νευροεκφυλισμού στο BHI και μέλος ΔΕΠ του Ινστιτούτου Rutgers για την Υγεία, την Πολιτική Υγείας και την Έρευνα για τη Γήρανση.
Η παχυσαρκία είναι ένας παράγοντας κινδύνου για χαμηλότερη γνωστική λειτουργία και υψηλότερο κίνδυνο άνοιας, με διαφορετικές συσχετίσεις μεταξύ των φύλων.
Τα ευρήματα της έρευνας υπογραμμίζουν τη σημασία της διερεύνησης των αλληλεπιδράσεων των αποθηκών λίπους, της γήρανσης του εγκεφάλου και της γνωστικής ικανότητας στο πλαίσιο των διαφορών του φύλου.
Επιπλέον, η μελέτη αμφισβητεί τη συμβατική χρήση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) ως το κύριο μέτρο για την αξιολόγηση των γνωστικών κινδύνων που σχετίζονται με την παχυσαρκία. Οι ερευνητές είπαν ότι ο ΔΜΣ αντιπροσωπεύει ελάχιστα την κατανομή του σωματικού λίπους και δεν συνυπολογίζει απαραίτητα τις διαφορές φύλου.
«Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ισχυρότερους συσχετισμούς σε σύγκριση με τις σχέσεις μεταξύ του ΔΜΣ και της γνωστικής ικανότητας, υποδηλώνοντας ότι οι αποθήκες λίπους στην κοιλιά, αντί του ΔΜΣ, αποτελούν παράγοντα κινδύνου για χαμηλότερη γνωστική λειτουργία και υψηλότερο κίνδυνο άνοιας», δήλωσε ο Shekhtman .
Αυτά τα ερευνητικά ευρήματα ανοίγουν νέους δρόμους για στοχευμένες παρεμβάσεις και περαιτέρω διερεύνηση προσεγγίσεων ειδικών για το φύλο για την κατανόηση και τον μετριασμό της επίδρασης του κοιλιακού λίπους στην υγεία του εγκεφάλου, σημείωσε ο Shekhtman.
