Αξιολόγηση των κινδύνων από μελάνια τατουάζ.
Σε μια νέα κλινική μελέτη, επιστήμονες από το Γερμανικό Ινστιτούτο Αξιολόγησης Κινδύνου (BfR) παρακολούθησαν για πρώτη φορά την πορεία και τον μεταβολισμό των υγρών συστατικών των μελανιών για τατουάζ στο σώμα. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Archives of Toxicology , δείχνει ότι οι ποσότητες των ουσιών που παραμένουν στον οργανισμό είναι λιγότερες από ό,τι πίστευαν. «Τα αποτελέσματα της μελέτης μας θα μας επιτρέψουν να εκτιμήσουμε και να αξιολογήσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια τους κινδύνους για την υγεία που συνδέονται με το τατουάζ στο μέλλον», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης, Δρ. Ines Schreiver από το Κέντρο Μελέτης Δερματοτοξικολογίας στο BfR .
«Η εναπόθεση χρωστικών ουσιών από τα τατουάζ στους λεμφαδένες είναι γνωστή εδώ και πολύ καιρό και έχει επίσης αποδειχθεί επαρκώς από τις μελέτες μας», εξηγεί η Δρ Schreiver. Οι χρωστικές ουσίες είναι αδιάλυτες και επομένως αποτελούν τα στερεά συστατικά του χρώματος. Η ποσότητα και η κατανομή των υγρών συστατικών στο σώμα δεν έχουν ακόμη αναλυθεί. Για τη μελέτη, σε 24 εθελοντές έκαναν από ένα τατουάζ της επιλογής τους. Το τατουάζ πραγματοποιήθηκε υπό εργαστηριακές συνθήκες σε αίθουσες του νοσοκομείου Charité στο Βερολίνο από επαγγελματίες τατουατζήδες. Οι μεμονωμένες συνεδρίες τατουάζ διήρκεσαν κατά μέσο όρο λίγο λιγότερο από τρεισήμισι ώρες. Δείγματα ούρων και αίματος ελήφθησαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τατουάζ. Με τη βοήθεια των λεγόμενων ουσιών-δεικτών, η ομάδα του BfR μπόρεσε να κατανοήσει πώς τα υγρά συστατικά από τα μέσα τατουάζ συμπεριφέρονται στο σώμα και επεξεργάζονται από το μεταβολισμό.
Τα προϊόντα του μεταβολισμού ήταν ήδη ανιχνεύσιμα στο πρώτο δείγμα αίματος που ελήφθη λίγο μετά την έναρξη του τατουάζ. Αυτό έδειξε επίσης ότι ο μεταβολισμός λειτουργεί διαφορετικά από ό,τι αναμενόταν όταν απορροφάται μέσω του δέρματος κατά τη διάρκεια του τατουάζ. Για παράδειγμα, μία από τις ουσίες-δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν μετατράπηκε συχνότερα σε άλλα μεταβολικά προϊόντα στο σώμα από ό,τι όταν απορροφάται από το στόμα μέσω της τροφής. Αυτό οφείλεται σε ορισμένα ένζυμα στα κύτταρα του δέρματος, όπως φάνηκε σε πρόσθετα πειράματα με τη χρήση κυτταροκαλλιέργειας. Μπορεί να υποτεθεί ότι τα ένζυμα αυτά έχουν συγκρίσιμη επίδραση σε παρόμοιες ουσίες.
Η μελέτη κατέγραψε επίσης πόση ποσότητα από το χρώμα τατουάζ χρησιμοποιήθηκε σε κάθε συνεδρία. Αφενός, οι φιάλες χρώματος ζυγίστηκαν με ακρίβεια πριν και μετά τη συνεδρία. Αφετέρου, συλλέχθηκαν όλες οι χρησιμοποιημένες βελόνες, τα πανιά και τα γάντια και προσδιορίστηκε η ποσότητα υπολειμμάτων χρώματος που είχε κολλήσει σε αυτά. Κατά μέσο όρο, μόνο το ένα πέμπτο περίπου του χρώματος που χρησιμοποιήθηκε κατέληξε στο δέρμα. Ένα μεγάλο μέρος αυτού απεκκρίθηκε στη συνέχεια μέσω της επουλωτικής πληγής. Τα δεδομένα έκθεσης σχετικά με την είσοδο του μελανιού στο σώμα που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια της μελέτης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ακριβέστερη αξιολόγηση και εκτίμηση πιθανών κινδύνων για την υγεία από δυνητικά επικίνδυνα χημικά που περιέχονται στο μελάνι τατουάζ στο μέλλον.
Σύνδεσμος στη μελέτη:
https://link.springer.com/article/10.1007/s00204-025-03959-8
