Η ‘κάβα’ του Στάλιν, περιλαμβάνει κρασιά από τους πιο διάσημους αμπελώνες του Μπορντό που ανήκαν κάποτε στον τσάρο Αλέξανδρο Γ’ της Ρωσίας και τον γιο του Νικόλαο Β’
Ιστοί αράχνης κρέμονται από την οροφή στο μισόφωτο και μία ευχάριστη γλυκύτητα διαποτίζει τον αέρα σε αυτόν τον χώρο όπου φυλάσσεται μια πολύτιμη συλλογή κρασιών, που ανήκε κάποτε στο πιο διαβόητο τέκνο της Γεωργίας, τον Ιωσήφ Στάλιν. Η γεωργιανή κυβέρνηση, στην οποία ανήκουν περίπου 40.000 σπάνια γαλλικά και γεωργιανά κρασιά, αποσφράγισε αυτό το θησαυροφυλάκιο του οίνου για πρώτη φορά αυτήν την εβδομάδα στην πρωτεύουσα Τμπιλίσι. Σχεδιάζει να θέσει σε δημοπρασία τη συλλογή των κρασιών, ορισμένα από τα οποία ανάγονται στις αρχές του 19ου αιώνα, και να χρησιμοποιήσει τα έσοδα για να ανοίξει μια σχολή οινοποιίας στη Γεωργία.
Ο Ιρακλί Γκιλαούρι, ο ιδιοκτήτης των Gilauri Wines που εργάστηκε για το πρόγραμμα με το γεωργιανό υπουργείο Γεωργίας, δήλωσε πως η δημοπρασία θα βοηθήσει να “μπει η Γεωργία στον χάρτη των συλλεκτών”. Η χώρα του Νοτίου Καυκάσου παρουσιάζει τον εαυτό της ως γενέτειρα του κρασιού, με αρχαιολογικά στοιχεία να αποδεικνύουν μια συνεχή παράδοση κατασκευής κρασιών 8.000 ετών. Ο Στάλιν, που γεννήθηκε στη Γεωργία και ηγήθηκε της Σοβιετικής Ένωσης από το 1924 μέχρι τον θάνατό του το 1953, ήταν λάτρης του κρασιού και συλλέκτης.
Η ‘κάβα’ του περιλαμβάνει κρασιά από τους πιο διάσημους αμπελώνες του Μπορντό που ανήκαν κάποτε στον τσάρο Αλέξανδρο Γ’ της Ρωσίας και τον γιο του Νικόλαο Β’. Οι Σοβιετικοί κατέσχεσαν την Αυτοκρατορική Συλλογή Ρομανόφ μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, και ο Στάλιν έγινε ο θεματοφύλακας της, προσθέτοντας σιγά σιγά γεωργιανές ποικιλίες.
Περιεργαζόμενος τις σκονισμένες μπουκάλες με το κεχριμπαρένιο υγρό στο εσωτερικό τους, ο συλλέκτης Βίκτορ Τσεν, που ταξίδεψε στο Τμπιλίσι από το Ντάλας του Τέξας, δεν μπόρεσε να κρύψει τον ενθουσιασμό του. «Αισθάνομαι σαν τον Ιντιάνα Τζόουνς μπροστά σε μια σπηλιά: θα μπορούσε να μην είναι τίποτα, θα μπορούσε να είναι κάτι», είπε, παραπέμποντας στον ριψοκίνδυνο αρχαιολόγο της κινηματογραφικής βιομηχανίας. «Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που αποτελούν ακόμη ιστορικές στιγμές αυτή την περίοδο. Και αυτή θα μπορούσε να είναι μία από αυτές».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
