Πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και ιστορία, το μαύρο ρύζι αναδεικνύεται σε πολύτιμο σύμμαχο της σύγχρονης διατροφής
Το μαύρο ρύζι, γνωστό και ως «Απαγορευμένο Ρύζι» (Forbidden Rice) ή «Αυτοκρατορικό Ρύζι» (Imperial Rice), κουβαλάει μια συναρπαστική ιστορία που δικαιολογεί το όνομά του. Στην αρχαία Κίνα, η καλλιέργειά του ήταν τόσο σπάνια και πολύτιμη που το τρόφιμο προοριζόταν αποκλειστικά για τον Αυτοκράτορα και την ανώτερη ελίτ. Οποιοσδήποτε κοινός θνητός βρισκόταν στην κατοχή του ή το κατανάλωνε χωρίς άδεια αντιμετώπιζε τη βαριά ποινή του θανάτου. Σήμερα, αυτός ο κάποτε απαγορευμένος καρπός κάνει δυναμικό come-back, καθώς οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι του αξίζει μια κυρίαρχη θέση στη σύγχρονη διατροφή ως «λειτουργικό τρόφιμο».
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Αυτές είναι οι πασίγνωστες μάρκες που «σέρνονται» στα δικαστήρια για τρόφιμα που προκαλούν παιδικό διαβήτη και λιπώδες ήπαρ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Μπαράζ ανακλήσεων στεγνωτηρίων σε όλη την Ευρώπη λόγω σοβαρού κινδύνου πυρκαγιάς – Η λίστα με τις μάρκες και τα μοντέλα
Η επιστημονική αναγέννηση του «απαγορευμένου» ρυζιού
Μια πρόσφατη ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Nutrition επιβεβαιώνει την υψηλή διατροφική αξία του μαύρου ρυζιού. Είναι εξαιρετικά πλούσιο σε ανθοκυανίνες, τις χρωστικές που του δίνουν το βαθύ μοβ-μαύρο χρώμα, με τα επίπεδα να ξεπερνούν εκείνα που βρίσκονται στα μύρτιλα. Περιέχει επίσης φαινολικές ενώσεις, βιταμίνη Ε και β-καροτένιο, καθώς και βασικά αμινοξέα και μέταλλα όπως ο ψευδάργυρος, το σελήνιο και ο σίδηρος. Οι αντιδιαβητικές του ιδιότητες αποδίδονται στην ικανότητά του να ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου, ενώ οι ανθοκυανίνες αναστέλλουν την απορρόφηση της χοληστερόλης, οδηγώντας σε μείωση της «κακής» χοληστερόλης (LDL) σε ζωικά μοντέλα. Επιπρόσθετα, συγκεκριμένα κλάσματα ανθοκυανινών, που βρίσκονται στο πίτουρο, έχει βρεθεί ότι προστατεύουν τα νευρικά κύτταρα από το οξειδωτικό στρες.
Λόγω των ιδιοτήτων του, το μαύρο ρύζι είναι ένα εξαιρετικό συστατικό για τη βιομηχανία τροφίμων, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ποτά, λειτουργικά και χωρίς γλουτένη σνακ, καθώς και για την παρασκευή ψωμιού και ζυμαρικών, όπου μειώνει τον γλυκαιμικό δείκτη. Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι, παρόλο που το μαύρο ρύζι είναι ένα διατροφικό «διαμάντι», υπάρχουν πρακτικές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν για τη βιώσιμη ευρεία χρήση του. Αυτές περιλαμβάνουν τη χαμηλή απόδοση της καλλιέργειας, το υψηλό κόστος παραγωγής και τη μεγάλη ανάγκη για νερό (υδατοκατανάλωση). Τέλος, απαιτούνται περισσότερες και μεγαλύτερες κλινικές μελέτες σε ανθρώπους για να επιβεβαιωθούν οριστικά τα μακροπρόθεσμα θεραπευτικά του οφέλη.
