Επιστήμονες εξετάζουν πλέον την προοπτική της συμπληρωματικής της χρήσης
Μέσα σε συνηθισμένες τροφές όπως το ρύζι, το σιτάρι, τα μήλα και ο καφές, κρύβεται μια φυσική ένωση με υποσχόμενες ιδιότητες για την καρδιαγγειακή υγεία. Πρόκειται για το φερουλικό οξύ, μια πολυφαινόλη με γνωστή αντιοξειδωτική δράση, η οποία ενδέχεται να προσφέρει προστασία απέναντι στους επικίνδυνους σπασμούς των στεφανιαίων αρτηριών, ξεπερνώντας μάλιστα τη δράση ενός ευρέως συνταγογραφούμενου καρδιολογικού φαρμάκου.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Pharmacological Sciences, πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Toho στην Ιαπωνία. Οι επιστήμονες πειραματίστηκαν με λωρίδες στεφανιαίων αρτηριών χοίρων και διαπίστωσαν ότι το φερουλικό οξύ μπορούσε να αποτρέψει τη σύσπαση των αρτηριών απέναντι σε πολλαπλούς χημικούς εκλυτές, όπως η ενδοθηλίνη-1, η ισταμίνη και η σεροτονίνη. Αυτές οι ουσίες είναι γνωστές για τον ρόλο τους στην πρόκληση σπασμών σε καταστάσεις στρες ή φλεγμονής.
Σε σύγκριση με τη διλτιαζέμη, ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται ευρέως για τη θεραπεία τέτοιων σπασμών, το φερουλικό οξύ παρουσίασε υπεροχή στις περισσότερες δοκιμασίες. Αν και λιγότερο αποτελεσματικό έναντι των συστολών που προκαλούνται από το κάλιο, η δράση του υποδεικνύει ότι λειτουργεί με διαφορετικούς μηχανισμούς από τα συμβατικά φάρμακα, προσφέροντας δυνητικά πιο ευρεία προστασία.
Η σημαντική αυτή διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι το φερουλικό οξύ δρα αφενός μπλοκάροντας τα κανάλια ασβεστίου τύπου L και αφετέρου αναστέλλει ανεξάρτητες κυτταρικές διεργασίες που συμβάλλουν στη μυϊκή συστολή, ακόμα και όταν τα κανάλια ασβεστίου είναι ήδη αποκλεισμένα. Πιο συγκεκριμένα, περιορίζει τη φωσφορυλίωση της ελαφριάς αλυσίδας μυοσίνης, διαδικασία κρίσιμη για τη σύσπαση των λείων μυϊκών ινών των αρτηριών.
Παρότι τα ευρήματα αυτά είναι εντυπωσιακά, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι δοσολογίες που χρησιμοποιήθηκαν στο εργαστήριο υπερβαίνουν κατά πολύ εκείνες που προσλαμβάνονται μέσω διατροφής. Συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν φερουλικό οξύ ενδέχεται να προσφέρουν πρακτικά οφέλη, ειδικά σε περιπτώσεις όπου οι καθημερινοί διατροφικοί εκλυτές σπασμών είναι ηπιότεροι από τις έντονα δραστικές χημικές ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη. Προηγούμενες κλινικές δοκιμές με δόσεις έως 1.000 mg ημερησίως για διάστημα έξι εβδομάδων δεν ανέφεραν ανεπιθύμητες ενέργειες και έδειξαν βελτίωση σε δείκτες όπως τα επίπεδα χοληστερόλης.
Αν μελλοντικές κλινικές μελέτες επιβεβαιώσουν την αποτελεσματικότητα του φερουλικού οξέος, θα μπορούσε να προκύψει μια φυσική εναλλακτική ή συμπληρωματική στρατηγική στην πρόληψη καρδιαγγειακών συμβαμάτων, χωρίς να εξαρτάται αποκλειστικά από φαρμακευτική αγωγή.
