Οικονομική απειλή για την παγκόσμια οικονομία ο διαβήτης μέχρι το 2050
Ο διαβήτης δεν αποτελεί μόνο μια κρίσιμη υγειονομική πρόκληση αλλά εξελίσσεται και σε μια τεράστια οικονομική απειλή που θα μπορούσε να στερήσει από την παγκόσμια οικονομία έως και 78,8 τρισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2050. Σύμφωνα με μια νέα διεθνή μελέτη μοντελοποίησης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Medicine το μεγαλύτερο μέρος αυτού του αστρονομικού ποσού δεν οφείλεται αποκλειστικά στις δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης. Το κρυφό κόστος της ανεπίσημης φροντίδας από συγγενείς και η απώλεια παραγωγικότητας είναι οι βασικοί παράγοντες που διογκώνουν την οικονομική επιβάρυνση σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η συχνότητα εμφάνισης του διαβήτη αυξάνεται ραγδαία επηρεάζοντας περισσότερους από έναν στους δέκα ενήλικες παγκοσμίως. Παράγοντες όπως η γήρανση του πληθυσμού η αύξηση της παχυσαρκίας η ανθυγιεινή διατροφή και οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι τροφοδοτούν αυτή την τάση. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι έως το 2045 σχεδόν 800 εκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν με τη νόσο γεγονός που τοποθετεί τον διαβήτη στο επίκεντρο των παγκόσμιων πολιτικών υγείας. Η πανδημία του κορωνοϊού επιδείνωσε περαιτέρω την κατάσταση αυξάνοντας τόσο τη σοβαρότητα των επιπλοκών όσο και τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου μετά τη λοίμωξη.
Πέρα από τις άμεσες ιατρικές δαπάνες οι οποίες ήδη ξεπερνούν τα 900 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως ο διαβήτης προκαλεί σοβαρές αναταράξεις στις εθνικές οικονομίες. Η μείωση της προσφοράς εργασίας λόγω θνησιμότητας και η χαμηλή παραγωγικότητα εξαιτίας της νοσηρότητας στερούν πολύτιμους πόρους από την ανάπτυξη. Η επένδυση στην πρόληψη κρίνεται πλέον ως επιτακτική ανάγκη για να αποφευχθεί η εκτροπή κεφαλαίων από τις επενδύσεις προς τη θεραπεία. Οι χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα φαίνεται να πλήττονται δυσανάλογα καθώς στερούνται τα μέσα για την αποτελεσματική διαχείριση της χρόνιας αυτής πάθησης.
Ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα της έρευνας είναι ο ρόλος της ανεπίσημης φροντίδας που παρέχεται από μέλη της οικογένειας χωρίς πληρωμή. Αυτή η δραστηριότητα οδηγεί σε σημαντική μείωση της συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό καθώς πολλοί άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την εργασία τους για να φροντίσουν τους οικείους τους. Η στήριξη των φροντιστών και η δημιουργία δομών υποστήριξης θα μπορούσαν να μετριάσουν κάπως το οικονομικό βάρος. Η ανάλυση δείχνει ότι η ανεπίσημη φροντίδα συνεισφέρει μεταξύ 85% και 90% της συνολικής οικονομικής επιβάρυνσης σε όλες τις περιοχές του πλανήτη.
Οι οικονομικές απώλειες είναι ιδιαίτερα υψηλές στις ανεπτυγμένες χώρες όπως οι ΗΠΑ η Κίνα και η Ινδία λόγω του μεγέθους των πληθυσμών και των οικονομιών τους. Ωστόσο όταν η επιβάρυνση μετράται ως ποσοστό του ΑΕΠ οι μικρές νησιωτικές χώρες και ορισμένα κράτη υψηλού εισοδήματος παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες απώλειες. Η ανάγκη για έγκαιρη διάγνωση και βελτιωμένη πρόσβαση στην περίθαλψη είναι κοινό ζητούμενο για όλες τις γεωγραφικές ζώνες προκειμένου να περιοριστούν οι μακροπρόθεσμες συνέπειες της νόσου.
Η μελέτη υπογραμμίζει ότι ο διαβήτης αποτελεί μείζονα απειλή για την παγκόσμια οικονομική βιωσιμότητα. Στο πλαίσιο αυτό οι διεθνείς οργανισμοί καλούνται να επανεξετάσουν τις στρατηγικές τους για τη διαχείριση των χρόνιων παθήσεων καθώς η κατανόηση των κρυφών παραγόντων είναι το κλειδί για την αντιμετώπιση κάθε κρίσης. Η ενίσχυση της διαφάνειας και η χρήση δεδομένων υψηλής ακρίβειας μπορούν να βοηθήσουν στον σχεδιασμό πιο αποτελεσματικών παρεμβάσεων από τις κυβερνήσεις.
