Πως ο εγκέφαλος μας οδηγεί στην υπερκατανάλωση.
Η βόλτα στο σούπερμαρκετ δεν είναι απλώς μια ρουτίνα. Είναι μια εμπειρία γεμάτη αισθήσεις, με χρώματα, αρώματα και γεύσεις να δελεάζουν τους καταναλωτές. Κάθε διάδρομος και κάθε βιτρίνα υπόσχονται μια γαστρονομική περιπέτεια. Ωστόσο, αυτή η επιθυμία για συγκεκριμένα τρόφιμα, ακόμα και χωρίς σωματική πείνα, φαίνεται να είναι βαθιά ριζωμένη στον εγκέφαλό μας.
Ο νευροεπιστήμονας Guillaume de Lartigue, από το Κέντρο Χημικών Αισθήσεων Monell, αναρωτήθηκε πώς η μνήμη επηρεάζει τη διατροφική συμπεριφορά και αν μπορεί να συνδέεται με την παχυσαρκία. Η απάντηση έρχεται από μια πρόσφατη μελέτη του, που δημοσιεύτηκε στο Nature Metabolism, αποκαλύπτοντας έναν νέο ρόλο του ιππόκαμπου στην όρεξη.
Η έρευνα εντόπισε δύο ξεχωριστούς πληθυσμούς νευρώνων στον ιππόκαμπο, που ενεργοποιούνται είτε από τη ζάχαρη είτε από το λίπος ενός γεύματος. Η ενεργοποίηση αυτών των νευρώνων ενισχύει τη μνήμη και τα κίνητρα, βοηθώντας τα ποντίκια να εντοπίζουν και να καταναλώνουν τα αντίστοιχα θρεπτικά συστατικά. Αντίθετα, όταν οι νευρώνες αυτοί αποσιωπήθηκαν, μειώθηκε η πρόσληψη τροφών υψηλής θερμιδικής αξίας, αποτρέποντας έτσι την υπερβολική αύξηση βάρους.
Αυτό το εύρημα αποκαλύπτει τη σύνδεση ανάμεσα στη μνήμη και την επιθυμία για τρόφιμα με υψηλή θερμιδική αξία, υποδεικνύοντας έναν πιθανό μηχανισμό που μπορεί να συμβάλλει στην υπερκατανάλωση τροφής.
Η μελέτη έδειξε ότι το πνευμονογαστρικό νεύρο παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία, μεταφέροντας πληροφορίες από το έντερο στον εγκέφαλο. Όταν οι ερευνητές εξασθένισαν χειρουργικά το νεύρο αυτό, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της νευρωνικής δραστηριότητας, υποδεικνύοντας ότι ο εγκέφαλος πράγματι παρακολουθεί το είδος της τροφής που καταναλώνεται και όχι απλώς τις θερμίδες.
Η έρευνα έδειξε ότι οι νευρώνες που ανταποκρίνονται στη ζάχαρη φαίνεται να σχετίζονται με τη μνήμη και την αναγνώριση της θέσης των θρεπτικών συστατικών, ενώ εκείνοι που ανταποκρίνονται στο λίπος συνδέονται με τα κίνητρα κατανάλωσης. Η διέγερση των νευρώνων της ζάχαρης βοήθησε τα ποντίκια να θυμούνται πού βρίσκεται η πηγή της, ενώ η απενεργοποίηση των νευρώνων του λίπους μείωσε την προσπάθεια αναζήτησης λιπαρών τροφών.
