Νέα αμερικανική μελέτη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου
Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο JAMA Network Open ανοίγει έναν κρίσιμο διάλογο για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις των φυτοφαρμάκων στη δημόσια υγεία, εστιάζοντας στον πιθανό συσχετισμό της εγγύτητας σε γήπεδα γκολφ με την αυξημένη εμφάνιση της νόσου του Πάρκινσον (PD). Η μελέτη διεξήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες και ανέλυσε δεδομένα από την κομητεία Olmsted (Μινεσότα), εξετάζοντας πάνω από δύο δεκαετίες ιατρικών αρχείων.
Η αφορμή για τη διερεύνηση προήλθε από την αυξανόμενη ανησυχία για τις εκτεταμένες χρήσεις φυτοφαρμάκων στα γήπεδα γκολφ, ουσίες που στις ΗΠΑ εφαρμόζονται έως και 15 φορές πιο εντατικά από ό,τι στην Ευρώπη. Τα φυτοφάρμακα έχουν ήδη ενοχοποιηθεί σε προηγούμενες έρευνες για τη συμβολή τους στον κίνδυνο PD, αλλά η σχέση τους με τα γήπεδα γκολφ δεν είχε μέχρι σήμερα μελετηθεί με τόση λεπτομέρεια.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το αρχείο Rochester Epidemiology Project για να εντοπίσουν περιπτώσεις PD και κατάλληλα αντιστοιχισμένους μάρτυρες χωρίς τη νόσο, λαμβάνοντας υπόψη την απόσταση της κατοικίας τους από το πλησιέστερο γήπεδο γκολφ, δύο έως τρία χρόνια πριν από την εκδήλωση των συμπτωμάτων. Η ανάλυση περιλάμβανε 419 επιβεβαιωμένα περιστατικά PD και πάνω από 5.000 ελέγχους.
Παράλληλα, συλλέχθηκαν δεδομένα για τις πηγές ύδρευσης (ιδιωτικά πηγάδια, υπόγεια και επιφανειακά νερά), τη γεωλογική τρωτότητα των υπόγειων υδάτων, την ύπαρξη δημοτικών πηγαδιών, και τη διαστρωμάτωση μεταξύ αγροτικών και αστικών περιοχών.
Αξιοσημείωτα ευρήματα και «φαινόμενο οροφής»
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η διαμονή εντός ενός μιλίου από γήπεδο γκολφ σχετιζόταν με 126% υψηλότερες πιθανότητες εμφάνισης PD σε σύγκριση με διαμονή άνω των έξι μιλίων. Η αύξηση του κινδύνου ήταν σταδιακή: 198% αύξηση μεταξύ ενός και δύο μιλίων, 121% μεταξύ δύο και τριών και 92% μεταξύ τριών και έξι μιλίων. Αντίθετα, πέραν των έξι μιλίων, η πιθανότητα εμφάνισης PD ήταν σημαντικά χαμηλότερη.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το ότι η έκθεση δεν σχετίζεται μόνο με την απόσταση. Η χρήση νερού βρύσης από περιοχές με γήπεδα γκολφ συνδεδεμένα με υπόγειους υδροφορείς συσχετίστηκε με σχεδόν διπλάσια πιθανότητα εμφάνισης PD. Το ρίσκο αυξήθηκε περαιτέρω σε περιοχές με ευάλωτα γεωλογικά χαρακτηριστικά, όπως καρστικό υπέδαφος ή ρηχά πετρώματα.
Οι συγγραφείς της μελέτης διευκρινίζουν ότι πρόκειται για συσχετίσεις και όχι απόδειξη αιτιότητας. Επισημαίνουν περιορισμούς όπως η απουσία πληροφοριών για επαγγελματική έκθεση σε φυτοφάρμακα, η χρήση της κατοικίας ως έμμεσου δείκτη έκθεσης, η έλλειψη δεδομένων για άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες, και η περιορισμένη αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος (κυρίως λευκοί συμμετέχοντες).
Επιπλέον, η γεωγραφική πληροφορία για τα γήπεδα γκολφ προήλθε από δεδομένα του 2013, που ενδέχεται να μην απεικονίζουν ακριβώς τις ιστορικές περιβαλλοντικές συνθήκες καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου μελέτης (1991–2015).
