Η ζάχαρη στο σάλιο τροφοδοτεί την τερηδόνα στους διαβητικούς

Μελέτη ανακαλύπτει τον μηχανισμό μετανάστευσης γλυκόζης και φρουκτόζης που αλλάζει το στοματικό μικροβίωμα

Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα ρίχνει φως στον ακριβή λόγο για τον οποίο οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 εμφανίζουν συχνότερα τερηδόνα. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Microbiome, αποδεικνύει ότι η αυξημένη γλυκόζη στο αίμα (υπεργλυκαιμία) οδηγεί στη μετανάστευση των σακχάρων από το αίμα στο σάλιο, τροφοδοτώντας άμεσα τα βακτήρια που προκαλούν τερηδόνα.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν μια καινοτόμο μέθοδο για τη μέτρηση των μεταβολιτών στο σάλιο που παράγεται από τους αδένες, εξασφαλίζοντας ακέραια τα μεταβολικά προφίλ πριν αυτά αλλοιωθούν από το στοματικό μικροβίωμα. Συγκρίνοντας δείγματα σάλιου και πλάσματος από διαβητικούς και υγιείς ενήλικες, διαπίστωσαν ότι η υπεργλυκαιμία προκαλεί τη μεταφορά φρουκτόζης και γλυκόζης από το πλάσμα στο σάλιο.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Μπουκάλια νερού: Ακόμη μία ανάκληση δείχνει συστηματικά προβλήματα ποιότητας και ασφάλειας [ΦΩΤΟ]

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ελλάδα: Ανατρέπεται το τοπίο στην αρτοποιία, με μια επικείμενη στρατηγική συμμαχία

Αυτή η αύξηση των σακχάρων στο σάλιο λειτουργεί ως καύσιμο για αλλαγές στο μικροβίωμα του στόματος. Ενισχύονται τα τερηδονογόνα βακτήρια, όπως ο Streptococcus mutans, ενώ μειώνεται η αφθονία των βακτηρίων που σχετίζονται με την υγεία, όπως ο Streptococcus sanguinis.

Αυτή η μετατόπιση του μικροβιακού πληθυσμού αυξάνει την παραγωγή οξέος (γλυκόλυση) στο στόμα, η οποία διαβρώνει το σμάλτο των δοντιών. Με αυτόν τον τρόπο, εξηγείται η ισχυρή σύνδεση μεταξύ του διαβήτη και της τερηδόνας. Οι συγγραφείς της μελέτης τόνισαν ότι η βελτιωμένη γλυκαιμική ρύθμιση μειώνει αυτή τη μεταφορά σακχάρων από το πλάσμα στο σάλιο, ιδίως της φρουκτόζης. Αυτό πρακτικά αντιστρέφει τη μικροβιακή ανισορροπία και μειώνει τον κίνδυνο τερηδόνας. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο αποτελεσματικός έλεγχος του σακχάρου στο αίμα αποτελεί μία αποτελεσματική στρατηγική όχι μόνο για την αντιμετώπιση της περιοδοντικής νόσου, αλλά και για τη μείωση του κινδύνου τερηδόνας στους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2.