Μεγάλη μελέτη δείχνει ότι η κατανάλωση κρασιού σύμφωνα με τη μεσογειακή δίαιτα μπορεί να σχετίζεται με ελαφρώς βραδύτερη βιολογική γήρανση στους άνδρες
Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο International Journal of Public Health εξέτασε πώς τα πρότυπα κατανάλωσης κρασιού συνδέονται με τη βιολογική γήρανση χρησιμοποιώντας μετρήσεις που βασίζονται σε βιοδείκτες. Η μελέτη ανέλυσε δεδομένα από 22.495 ενήλικες που συμμετείχαν στη μελέτη Moli-sani, μια μεγάλη μελέτη πληθυσμού που βασίζεται σε πληθυσμό στη Νότια Ιταλία. Οι άνθρωποι γερνούν με διαφορετικούς ρυθμούς, με ορισμένους να παραμένουν βιολογικά νεότεροι από τη χρονολογική τους ηλικία, ενώ άλλοι γερνούν ταχύτερα. Σε αντίθεση με τη χρονολογική ηλικία, η βιολογική ηλικία που καθορίζεται από κλινικές μετρήσεις βιοδεικτών έχει αποδειχθεί ότι είναι πιο ακριβής προγνωστικός παράγοντας μελλοντικών κινδύνων για την υγεία και τη μακροζωία.
Η διατροφή μετρήθηκε χρησιμοποιώντας ένα επικυρωμένο ερωτηματολόγιο συχνότητας τροφίμων που καλύπτει τη συνήθη κατανάλωση τροφίμων και ποτών κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους. Η πρόσληψη κρασιού χωρίστηκε σε πέντε κατηγορίες: Άτομα που δεν πίνουν καθόλου, πρώην καταναλωτές, μέτρια κατανάλωση σύμφωνα με τις εθνικές κατευθυντήριες γραμμές, μέτρια κατανάλωση σύμφωνα με τα κριτήρια της μεσογειακής διατροφής και υπερβολική κατανάλωση. Η βιολογική ηλικία εκτιμήθηκε χρησιμοποιώντας ένα βαθύ νευρωνικό δίκτυο, ένα μοντέλο μηχανικής μάθησης που εκπαιδεύτηκε σε 36 κυκλοφορούντες βιοδείκτες που αντανακλούν πολλαπλά φυσιολογικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολικών, καρδιαγγειακών, νεφρικών και φλεγμονωδών διεργασιών.
Ευρήματα για άνδρες και γυναίκες
Οι άνδρες που κατανάλωναν κρασί σε επίπεδα συμβατά με τη μεσογειακή διατροφή, περίπου 125 έως 500 mL ανά ημέρα, έδειξαν μια μέτρια συσχέτιση με βραδύτερη βιολογική γήρανση σε σύγκριση με όσους απείχαν. Συγκεκριμένα, οι τιμές της διαφοράς μεταξύ βιολογικής και χρονολογικής ηλικίας ήταν χαμηλότερες, υποδεικνύοντας ότι ήταν βιολογικά νεότεροι από τη χρονολογική τους ηλικία. Η ισχυρότερη επίδραση παρατηρήθηκε σε περίπου 170 mL ανά ημέρα, που είναι περίπου ένα έως δύο ποτήρια, όπου η βιολογική γήρανση μειώθηκε κατά περίπου 0,34 έτη.
Η μέτρια κατανάλωση κρασιού έδειξε θετικές επιδράσεις, ενώ τόσο η ελάχιστη όσο και η μέγιστη κατανάλωση έδειξαν παρόμοια αρνητικά ή ουδέτερα αποτελέσματα. Αυτό υποδεικνύει ότι παρόλο που η μέτρια κατανάλωση κρασιού πιθανόν έχει θετικές επιδράσεις, η υπερβολική κατανάλωση ακυρώνει αυτές τις επιδράσεις. Επιπλέον, η συνολική αλκοόλ από όλες τις πηγές δεν είχε παρόμοια αποτελέσματα με τη μέτρια κατανάλωση κρασιού. Επομένως, όταν η αλκοόλ καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες, σχετίζεται με επιταχυνόμενη βιολογική γήρανση. Άρα, δεν έχουν όλες οι πηγές αλκοόλ τις ίδιες επιδράσεις.
Αξιοσημείωτα, αυτές οι συσχετίσεις παρατηρήθηκαν κυρίως στους άνδρες. Οι γυναίκες δεν έδειξαν σημαντικές διαφορές στη βιολογική γήρανση μεταξύ των κατηγοριών κατανάλωσης κρασιού. Ωστόσο, το επίσημο τεστ αλληλεπίδρασης ανά φύλο δεν ήταν σημαντικό, επομένως η μελέτη δεν κατέστησε σαφές ότι η συσχέτιση διέφερε πραγματικά μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε βιολογικές διαφορές στο μεταβολισμό του αλκοόλ, συμπεριλαμβανομένης της χαμηλότερης δραστηριότητας των ενζύμων αφυδρογονάσης αλκοόλης και των ορμονικών επιδράσεων, που οδηγούν σε ισχυρότερες φυσιολογικές επιδράσεις του αλκοόλ στις γυναίκες ακόμη και σε χαμηλότερες δόσεις.
