Μεγαλύτερες ποσότητες και βιοδιαθεσιμότητα σιδήρου και ψευδαργύρου στο σιτάρι όταν καλλιεργείται με έναν συγκεκριμένο τρόπο
Από τη μία το σιτάρι για ψωμί, η δεύτερη σημαντικότερη καλλιέργεια τροφίμων στον κόσμο, είναι ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια διατροφή. Από την άλλη η έλλειψη ψευδαργύρου στον άνθρωπο επηρεάζει την φυσιολογική ανάπτυξη κατά την εγκυμοσύνη, την παιδική ηλικία και την εφηβεία, το δέρμα και τα μαλλιά και οδηγεί σε διάρροια και ασθένειες, ενώ το πιο συνηθισμένο αποτέλεσμα της έλλειψης σιδήρου στον άνθρωπο είναι η σιδηροπενική αναιμία, η οποία σχετίζεται με εξασθενημένη ανοσοποιητική λειτουργία και γνωστική ανάπτυξη και προκαλεί υψηλότερη θνησιμότητα μητέρων και παιδιών κατά τη γέννηση. Τώρα νέα έρευνα στο περιοδικό Plants, People, Planet συνδυάζει αυτά τα δύο και δείχνει ότι η περιεκτικότητα σε μικροθρεπτικά συστατικά του σιταριού για ψωμιά μπορεί να αυξηθεί καλλιεργώντας το με έναν συγκεκριμένο τύπο μύκητα.
Όταν οι ερευνητές καλλιέργησαν διαφορετικά είδη σιταριού με και χωρίς τον μυκορριζικό μύκητα Rhizophagus irregularis, παρατήρησαν ότι οι καλλιέργειες που καλλιεργούνταν με μύκητες ανέπτυσσαν μεγαλύτερους κόκκους με μεγαλύτερες ποσότητες φωσφόρου και ψευδαργύρου. Η υψηλότερη ποσότητα φωσφόρου στους κόκκους δεν οδήγησε σε αύξηση του φυτικού οξέος (μια ένωση που μπορεί να εμποδίσει την πέψη του ψευδαργύρου και του σιδήρου). Ως αποτέλεσμα, το σιτάρι για ψωμί που καλλιεργήθηκε με μύκητες είχε υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα ψευδαργύρου και σιδήρου συνολικά σε σύγκριση με το σιτάρι για ψωμί που καλλιεργήθηκε απουσία μυκήτων. Αυτή η ενίσχυση της βιοδιαθεσιμότητας του Zn και του Fe στο σιτάρι μπορεί να καταπολεμήσει πολλές διατροφικές ελλείψεις στον άνθρωπο.
«Οι ωφέλιμοι μύκητες του εδάφους θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως βιώσιμη επιλογή για την αξιοποίηση των θρεπτικών συστατικών των φυτών που προέρχονται από το έδαφος. Σε αυτήν την περίπτωση, διαπιστώσαμε τη δυνατότητα βιοενίσχυσης του σιταριού με σημαντικά ανθρώπινα μικροθρεπτικά συστατικά, εμβολιάζοντας τα φυτά με μυκορριζικούς μύκητες», δήλωσε η αντίστοιχη συγγραφέας Stephanie J. Watts-Williams, PhD, του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας στην Αυστραλία.
URL επιστημονικής δημοσίευσης: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ppp3.70051
