Οι συνέπειες των μη ασφαλών τροφίμων συζητήθηκαν από ειδικούς του ΠΟΥ με αφορμή την παγκόσμια Ημέρα Ασφάλειας Τροφίμων.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) πραγματοποίησε ένα διαδικτυακό σεμινάριο συζητώντας τις συνέπειες για την υγεία των μη ασφαλών τροφίμων που προκαλούνται από μικροβιολογικούς κινδύνους όπως βακτήρια, ιοί, παράσιτα, καθώς και χημικές ουσίες και τοξίνες. Όπως επισημάνθηκε τα μη ασφαλή τρόφιμα μπορούν να προκαλέσουν χρόνιες ασθένειες όπως καρκίνους και να επηρεάσουν τη διατροφική πρόσληψη. Η Ομάδα Αναφοράς Επιδημιολογίας Φορτίου Τροφίμων Νόσων (FERG) του ΠΟΥ δημοσίευσε εκτιμήσεις το 2015 χρησιμοποιώντας δεδομένα του 2010 για να ποσοτικοποιήσει το βάρος των μη ασφαλών τροφίμων.
«Οι τροφιμογενείς ασθένειες είναι περίπλοκες, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός διαφορετικών κινδύνων, διαφορετικά αποτελέσματα και επιπτώσεις στην υγεία σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα. Ένας άλλος παράγοντας που περιπλέκει είναι ότι τα τρόφιμα δεν είναι η μόνη οδός μετάδοσης, επομένως πρέπει να αξιολογήσουμε διαφορετικές οδούς έκθεσης. Συχνά εργαζόμαστε με περιορισμένο όγκο δεδομένων» είπε ο Δρ Ρομπ Λέικ, πρόεδρος του FERG.
Η Δρ Λούσι Ρόμπερτσον, από το Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστημών Ζωής, είπε ότι είναι σημαντικό να μην παραβλέπεται ο αντίκτυπος των παρασίτων. «Τα παράσιτα είναι πολύπλοκα και υπάρχουν σε όλα τα σχήματα και μεγέθη. Τα τροφιμογενή παράσιτα συχνά παραμελούνται. Υπάρχει μια τεράστια ποικιλομορφία πρωτόζωων και σκουληκιών που η επιβάρυνσή τους στην υγείας είναι υψηλή. Συχνά συνδέεται με πολλές μακροχρόνιες σοβαρές ή χρόνιες παθήσεις, γιατί πολλά συμπτώματα είναι σοβαρά, δυνητικά θανατηφόρα», είπε. Η Robertson συζήτησε το κρυπτοσπορίδιο, λέγοντας ότι η μετάδοση δεν είναι εμφανής λόγω του χάσματος μεταξύ μόλυνσης και συμπτωμάτων. Τα κρούσματα στην ΕΕ και τη Βόρεια Αμερική είναι συχνά υδάτινα, αλλά οι θεραπευτικές επιλογές για τις ευάλωτες ομάδες είναι περιορισμένες.
Η Δρ Lea Sletting Jakobsen, από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας, μίλησε για επιβλαβείς χημικές ουσίες στα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων της αφλατοξίνης και των διοξινών. «Υπάρχει γενική συναίνεση ότι η επιβάρυνση των χημικών, όχι μόνο από τα τρόφιμα, υποτιμάται. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι εάν δεν φαίνεται η επιβάρυνση, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει επιβάρυνση. Αντίθετα, σημαίνει ότι αντιμετωπίζουμε σημαντικά κενά δεδομένων», είπε.
Πηγή: FSN
