Η λήψη φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας οδήγησε ορισμένους ενήλικες στις ΗΠΑ να πετάξουν περισσότερο φαγητό από αυτό που πετούσαν πριν ξεκινήσουν τα φάρμακα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Περίπου το ένα τρίτο των τροφίμων στις Ηνωμένες Πολιτείες σπαταλάται και περίπου το μισό από αυτό αποδίδεται σε καταναλωτές που σπαταλούν κατά μέσο όρο 1 κιλό φαγητού ανά άτομο την ημέρα, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας.
Από την άνοιξη του τρέχοντος έτους, το 6% των ενηλίκων στις ΗΠΑ ανέφερε ότι έπαιρνε αγωνιστές GLP-1, οι οποίοι θεραπεύουν τον διαβήτη τύπου 2 και την παχυσαρκία δρώντας σε μια ορμόνη στο λεπτό έντερο για τη μείωση του σακχάρου στο αίμα, την αργή κένωση του στομάχου και το σήμα πληρότητας στο εγκέφαλος. Στη μελέτη, σχεδόν το 70% των ερωτηθέντων έπαιρνε σεμαγλουτίδη (Ozempic, Rybelsus, Wegovy) και σχεδόν το ένα τέταρτο έπαιρνε τερζεπατίδη (Mounjaro).
Οι ερευνητές εξέτασαν 505 ενήλικες στις ΗΠΑ που λαμβάνουν φάρμακα κατά της παχυσαρκίας μέσω ενός διαδικτυακού ερωτηματολογίου που επικεντρώθηκε σε κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες, προσωπικά χαρακτηριστικά και ερωτήσεις σχετικά με αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες, το βάρος και τη σπατάλη τροφής από τότε που ξεκίνησαν τα φάρμακα.
Οι συμμετέχοντες αντιπροσώπευαν μια σειρά από ηλικίες, τα εισοδήματα των νοικοκυριών και τα επίπεδα εκπαίδευσης, και οι περισσότεροι είχαν ασφάλιση. Κατά μέσο όρο, η ομάδα είχε χάσει το 20% του σωματικού της βάρους εάν έπαιρνε φάρμακα για τουλάχιστον ένα χρόνο.
Το ένα τέταρτο των συμμετεχόντων που έπαιρναν ναρκωτικά για ένα χρόνο ή περισσότερο είχαν λιγότερες πιθανότητες να αναφέρουν σπατάλη φαγητού σε σχέση με άτομα που είχαν πάρει το φάρμακο για 90 ημέρες ή λιγότερες – περίπου το 30% των ερωτηθέντων.
Συνολικά, οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι πρόσθεσαν προϊόντα, πρωτεΐνες, ψάρια και υγιή λίπη στη διατροφή τους και κατανάλωναν λιγότερο αλκοόλ, ζυμαρικά και άλλους υδατάνθρακες, τηγανητά τρόφιμα, γλυκά και γαλακτοκομικά.
Η προσθήκη λαχανικών στη διατροφή – η πιο συχνά σπαταλημένη ομάδα τροφίμων στις Ηνωμένες Πολιτείες – συνδέθηκε με μικρότερη πιθανότητα σπατάλης φαγητού, ένα άλλο σημάδι αλλαγής συνηθειών που, σε αυτή την περίπτωση, περιλάμβανε την κατανάλωση πιο πυκνών γευμάτων με λαχανικά.
Άλλα ερευνητικά εργαστήρια έχουν χρησιμοποιήσει προσομοιώσεις για να δείξουν ότι η μείωση της κατανάλωσης τροφίμων σε επίπεδο πληθυσμού μπορεί να μειώσει το ενεργειακό κόστος, να διατηρήσει γη και υδάτινους πόρους και να μειώσει τη δημιουργία αερίων θερμοκηπίου κρατώντας τα απορριπτόμενα τρόφιμα μακριά από τους χώρους υγειονομικής ταφής. Αλλά λαμβάνοντας υπόψη πόσο σχετικά νέα είναι τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας, δεν υπάρχουν ακόμη αρκετά δεδομένα για να γίνουν προβλέψεις σχετικά με την έκταση των κοινωνικών τους επιπτώσεων.
