Οι περισσότεροι δε γνωρίζουν ότι πίσω από το λογότυπο ενός θρυλικού και παγκόσμιου προϊόντος κρύβεται μια μεγάλη μορφή της ζωγραφικής.
Ο Salvador Dalí, ο ιδιόρρυθμος σουρεαλιστής, γνωστός για το χαρακτηριστικό μυτερό μουστάκι του και τη ζωγραφική του, ήταν επίσης ο γραφίστας πίσω από το κλασικό Chupa Chups – αυτή τη διαχρονικά γλυκιά και φωτεινή απόδοση μιας μαργαρίτας.Τα Chupa Chups είναι δημοφιλή ισπανικά γλειφιτζούρια που πωλούνται σε περισσότερες από 150 χώρες σε όλο τον κόσμο.
Το Καταλανικό γλειφιτζούρι έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1958, όταν ο ιδρυτής της εταιρείας Enric Bernat υλοποίησε την ιδέα που είχε να τοποθετήσει μια καραμέλα σε ένα ραβδί. Ονόμασε το προϊόν “GOL”, αφού φανταζόταν την στρογγυλή καραμέλα ως μια μπάλα ποδοσφαίρου και το ανοιχτό στόμα ως ένα δίχτυ. Όμως αυτό δεν πήγε καλά. Έτσι, ο Bernat προσέλαβε ένα διαφημιστικό πρακτορείο που μετονόμασε το προϊόν του σε “Chupa Chups” (από το ισπανικό ρήμα chupar, που σημαίνει “πιπιλίζω”). Το μόνο που έμεινε ήταν η δημιουργία του κατάλληλου λογοτύπου. Το 1969, ο Bernat εξέφρασε αυτή την ανησυχία του ενώ έπινε καφέ με έναν φίλο καλλιτέχνη του – που δεν ήταν άλλος από τον Σαλβαδόρ Νταλί.
Σύμφωνα με τον μύθο, ο ζωγράφος στρώθηκε αμέσως στη δουλειά, σχεδιάζοντας ακατάπαυστα για μια ώρα σε φύλλα από εφημερίδες που ήταν πεταμένα κάτω. Έτσι, κατέληξε σε αυτό το μοναδικό σχέδιο της μαργαρίτας, το διάσημο αυτό λογότυπο που δεν έχει αλλάξει σχεδόν καθόλου από τότε. Το Phaidon.com αναδεικνύει επίσης ένα λεπτό, εξαιρετικά έξυπνο χαρακτηριστικό του σχεδιασμού:
Έχοντας πλήρη επίγνωση της παρουσίασης, ο Νταλί επέμεινε ότι το σχέδιό του θα έπρεπε τοποθετηθεί πάνω από το γλειφιτζούρι, και όχι στο πλάι, έτσι ώστε να μπορεί πάντα να προβάλλεται ολόκληρο, άθικτο. Έχει αποδειχθεί ότι αυτό είναι ένα από τα πιο ανθεκτικά δείγματα του branding που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ και που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα, ακόμα και μετά από τέσσερα δισεκατομμύρια πωλήσεις.
Τι θα παρακινούσε όμως τον διάσημο καλλιτέχνη να αναλάβει ένα τέτοιο έργο; Όπως αποκαλύπτει το Fast Company, ο λόγος είναι τα χρήματα, καθώς ο διάσημος ζωγράφος σπάνια τα απέρριπτε, προκαλώντας τον σουρεαλιστή ποιητή André Breton να του δώσει το παρατσούκλι “Avida Dollars”, το οποίο είναι ένας αναγραμματισμός του ονόματος του Dalí που μεταφράζεται περίπου σε “πρόθυμος για μετρητά”.
