Το καινοτόμο σύστημα απολύμανσης του καθηγητή Keith Warriner εξουδετερώνει το 99% των παθογόνων
Μια επαναστατική τεχνολογία από τον καθηγητή Keith Warriner του Πανεπιστημίου του Guelph στον Καναδά υπόσχεται να αναδιαμορφώσει την προσέγγισή μας στην ασφάλεια τροφίμων. Χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό υπεροξειδίου του υδρογόνου, υπεριώδους φωτός και όζοντος, το σύστημα δημιουργεί ρίζες υδροξυλίου, οι οποίες εξουδετερώνουν το 99% των παθογόνων μικροοργανισμών, όπως το E. coli και η σαλμονέλα, χωρίς να απαιτείται νερό.
Ο Warriner ανέπτυξε για πρώτη φορά την τεχνολογία πριν από δύο δεκαετίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, βασιζόμενος σε μια χημική διεργασία που παρατηρείται στη φύση. Όταν ο ήλιος αλληλεπιδρά με το όζον, δημιουργούνται ρίζες υδροξυλίου που διαλύονται στο νερό και δρουν ως ισχυροί καθαριστικοί παράγοντες. Ο καθηγητής έθεσε αυτή τη χημεία σε λειτουργία μέσα σε ειδικούς θαλάμους απολύμανσης για φρούτα, λαχανικά και τροφές για κατοικίδια.
Το σύστημα χωρίς νερό μειώνει τη χρήση νερού, αποικοδομεί φυτοφάρμακα όπως το chlorpyrifos, και μπορεί να απολυμάνει έως και 100.000 κιλά προϊόντων την ώρα. Ωστόσο, η καινοτομία του Warriner παρέμενε στα εργαστήρια για χρόνια, μέχρι που μια επιδημία λιστέριας το 2015 κινητοποίησε τον παραγωγό μήλων Paul Moyer από το Οντάριο, ο οποίος αναζητούσε μια λύση για να προστατεύσει την επιχείρησή του.
Ο Warriner ανταποκρίθηκε και, σε συνεργασία με τον Moyer, απέδειξαν ότι η τεχνολογία μπορούσε να εξουδετερώσει τη λιστέρια στα μήλα. Οι πωλήσεις του Moyer δεκαπλασιάστηκαν, η διάρκεια ζωής των μήλων διπλασιάστηκε, και τα προϊόντα του εξάγονταν πλέον σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ. Η επιτυχία αυτή οδήγησε στη σύσταση της εταιρείας Clean Works Technology το 2017, η οποία κατέχει εν μέρει την πατέντα της τεχνολογίας.
Σήμερα, η ερευνητική ομάδα του Warriner μελετά την επέκταση της τεχνολογίας σε νέες εφαρμογές, από αυγά μέχρι ιατρικό εξοπλισμό, ενώ έχουν διεξαχθεί πάνω από 200 μελέτες επικύρωσης της αποτελεσματικότητας του συστήματος. Εμπορικές μονάδες έχουν ήδη αναπτυχθεί στην Ευρώπη, τη Νότια Αμερική και την Αυστραλία. Παρά την τεχνολογική υπεροχή, ο Warriner τονίζει ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο παραμένει η αποδοχή από τον κλάδο. Όπως λέει χαρακτηριστικά, «με τα φρέσκα προϊόντα, η καλλιέργεια γίνεται σε ανοιχτά χωράφια, όπου το νερό και το περιβάλλον αποτελούν πηγές επιμόλυνσης. Η απλή δοκιμή δεν αρκεί, καθώς χρειάζεται ένα επιπλέον βήμα, μια μορφή παστερίωσης».
